نخواهند توانست هر چند يكديگر را پشتيبانى نمايند . « 1 » مؤيد اين نظر اين است كه در سوره‌هاى بيست و نه گانه كه با اين حروف آغاز شده‌اند جز در سوره‌هاى مريم ، عنكبوت ، روم و قلم در همگى ، پس از ذكر اين حروف سخن از قرآن و كتاب به ميان آمده است ؛ مثلًا مىفرمايد : « الم ذلِكَ الْكِتابُ لارَيْبَ فِيهِ ؛ « 2 » اين است كتابى كه در آن شك و ترديدى نيست » . و در جاى ديگر مىفرمايد : « الم أللّهُ لَاإِلَهَ إِلَّا هُوَالْحَىُّ الْقَيُّومُ نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ . . . ؛ « 3 » خداوندى كه جز او خدايى نيست . اوست زنده و بىنياز ، كتاب را بر تو نازل كرده است » . هم‌چنين بسيارى از سوره‌هاى ديگر كه اين حروف در آغاز آنها وارد شده است . اين‌كه قرآن نيمى از حروف تهجى را در آغاز 29 سوره آورده و نيم ديگر را ترك كرده است و از انواع حروف ، نيمى از آن را آورده و نيم ديگر را نياورده ، بدين نكته هم ، اشاره دارد ؛ مثلًا از « حروف مهموسه » « 4 » نيمى از آن را كه عبارتند از : صاد ، كاف ، هاء ، سين و حاء آورده و نيم ديگر را ترك گفته است . هم‌چنين نيمى از « حروف مجهوره » را كه عبارتند از : الف ، لام ، ميم ، راء ، عين ، طاء ، قاف ، ياء و نون ، آورده و نيم ديگر را نياورده است .

--> ( 1 ) . « انَّ اللهَ تبارك و تعالى أَنزل هذا القرآن بهذه الحروف التي يتداولها جميع العرب ثم قال : " لئنِ اجْتَمَعَتِ الإنْسُ وَالْجِنُّ عَلى أَنْ يأتُوا بِمِثلِ هذا الْقُرْآنِ لا يَأتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهيراً » " - توحيد صدوق ، ص 162 . ( 2 ) . بقره ( 2 ) آيهء 1 و 2 . ( 3 ) . آل عمران ( 3 ) آيات 1 - 3 . ( 4 ) . حروفى كه اعتماد هر يكى به مخرج خود ضعيف است و هنگام تلفظ ، صدا به نرمى و آهسته بيرون‌مىآيد و نفس در جريان بوده و قطع نمىگردد « مهموسه » مىنامند ؛ مانند كاف ، خاء ، حاء ، ثاء ، شين ، سين ، صاد ، و غير آنها را « مجهوره » مىنامند .